HENRY LOWTHER

Henry Lowther urodził się w 1941 roku w Leicester, w Anglii. Swoje pierwsze muzyczne próby zawdzięcza ojcu, który dawał mu lekcje gry na kornecie oraz lokalnej orkiestrze Armii Zbawienia. Jako nastolatek rozwinął zainteresowania w kierunku muzyki klasycznej, uczył się gry na skrzypcach i ostatecznie w wieku 18 lat wstąpił do Royal Academy of Music, aby rozpocząć studia  u wielce poważanego skrzypka Manoug’a Parikiana. Krótko potem Henry zaczął interesować się jazzem. Dzięki indiańskiej muzyce i nagraniom Sonny’ego Rollins’a podjął na nowo grę na instrumencie dętym – na trąbce.

W latach ’60 Henry był jednym z pierwszych muzyków eksperymentujących z improwizacją free na brytyjskiej sceny jazzowej. Także w tym czasie zaczęła się jego muzyczna przyjaźń z Sir John’em Dankworth’em, która trwała aż do śmierci kompozytora w 2010 roku. W 1967 roku zagrał na legendarnym już teraz albumie Kenny’ego Wheeler’a „Windmill Tilter”.

O ponad 30 ostatnich latach pracy Henry’ego na scenie można przeczytać w Who’s Who (na liście wybitnych Brytyjczyków). Współpracował m.in. z Michael’em Garrick’iem, Mike’m Gibbs’em, Pete’m King’iem, John’em Surman’em, John’em Taylor’em, Stan’em Tracey i Kenny’m Wheeler’em. Jest on także jedynym z dwóch czy trzech trębaczy, którzy grali zarówno z Gil’em Evans’em jak i George’m Russell’em.

Dość wyjątkowo, jak na muzyka  jazzowego, Henry był także często zatrudniany jako klasyczny trębacz i pracował z Ensemble Moderne, London Brass Virtuosi, London Sinfonietta i Sir Simon’em Rattle.

W 1969 roku Henry wystąpił na słynnym festiwalu Woodstock z Keef’em Hartley’em, a jako muzyk sesyjny nagrywał z David’em Bowie, Bing’iem Crosby’m, George’m Harrison’em, Elton’em John’em, Henry’m Mancini’m, Paul’em McCartney’em, Van’em Morrison’em, Talk Talk i wieloma innymi.

Na przestrzeni ostatnich kilku lat Henry pogłębiał swoje zainteresowania w dziedzinie kompozycji i dwa lata temu jego utwory na big band, obok muzyki Pete’a Hurta i Pete’a Sabertona była wykonywana w Dukes Hall przez Big Band Royal Academy of Music, pod dyrekcja Nick’a Smarta.

Obecnie Henry występuje z Great Wee Band – kwartetem ze wspaniałym gitarzystą, Jim’em Mullen’em, (ich płyta The Sound of Music, została uznana płytą roku 2010 przez krytyków) oraz z własnym zespołem – Still Waters, jak również gra i komponuje dla London Jazz Orchestra.

W 2011 roku Royal Academy przyznała Lowther’owi tytuł honorowego członka uczelni (FRAM).

 

Reklamy